सिरुबारीदेखि अमलटारीसम्म गाउँहरूले सम्मान पाएका छन्। अब तथ्याङ्क, पारदर्शिता र डिजिटल उपस्थितिमा लगानी गर्ने बेला हो।

नेपालका सामुदायिक होमस्टेसँग धेरै देशले ईर्ष्या गर्ने रेकर्ड छ। सिरुबारीले सन् २००१ मा प्याटा गोल्ड अवार्ड जित्यो। अमलटारी सन् २०१७ को उत्कृष्ट होमस्टे कार्यक्रम घोषित भयो। कम्युनिटी होमस्टे नेटवर्क सन् २०२५ मा टाइमको विश्वका उत्कृष्ट स्थानको सूचीमा पर्‍यो। यी सबै स्रोतसहित हाम्रो पुरस्कृत बासस्थानको सङ्ग्रहमा छन्।

तैपनि यीमध्ये धेरै गाउँ बाहिरबाट खोज्न, बुक गर्न र बुझ्न गाह्रो छ। युरोप वा काठमाडौंमा बसेका पाहुनाले कतिवटा घरमा पाहुना राखिन्छ, एक रातमा के के पाइन्छ वा पैसा कहाँ जान्छ भन्ने थाहा पाउन सक्दैनन्।

तीन कुरा जसले सघाउँछन्

  • आधारभूत जानकारी सार्वजनिक गर्नुहोस्। कति घरमा पाहुना राखिन्छ, बसाइमा के के समावेश छ, पाहुना परिवारबीच कसरी बाँडिन्छन् र आम्दानी कसरी बाँडिन्छ। पाहुना पालैपालो पठाउने र हरेक महिना आम्दानी बराबर बाँड्ने अमलटारीको नियम बलियो पक्ष हो। यसलाई लिखित रूपमा भन्नुहोस्।
  • हिसाब राख्नुहोस्। पाहुनाको सङ्ख्या, आम्दानी र खर्चको विवरण २०६७ सालको होमस्टे कार्यविधिले नै माग्छ। राम्रो हिसाबले पाहुना, ऋणदाता र पुरस्कारका निर्णायक सबैलाई विश्वास दिलाउँछ।
  • भेटिने बन्नुहोस्। स्पष्ट तस्बिर, इमानदार विवरण र अनलाइन बुक गर्ने उपाय स्वागतको माला जत्तिकै महत्त्वपूर्ण छन्।

अझ माथि लक्ष्य

युएन टुरिजमको बेस्ट टुरिजम भिलेजेज जस्ता अन्तर्राष्ट्रिय कार्यक्रमले यस्तै प्रमाण खोज्छन्: समुदायलाई लाभ, दिगोपना र जोगिएको संस्कृति। नेपालका गाउँसँग कथा छन्। अब त्यसलाई पुष्टि गर्ने कागजात चाहिन्छ।

अपडेट:

सम्पादकीय

सम्पादकीय टोली

नेपाल स्टेको सम्पादकीय टोलीको विचार।